Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1979 roku angielski teriolog John Edwards Hill oraz indonezyjski teriolog i herpetolog Boeadi, umieszczając nowo opisany gatunek w rodzaju Megaerops i nadając mu epitet gatunkowy kusnotoi. Miejsce typowe to Hanjuang Cinletuh w Lengkong, na południu Sukabumi, na zachodzie Jawy w Indonezji, na wysokości 700 m nad poziomem morza. Holotyp to samica zakonserwowana w alkoholu (czaszka wyjęta) (sygnatura BMNH:Mamm:1977.316) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz typowy został zebrany 29 grudnia 1973 przez współautora opisu, Boeadiego.
Zalicza się on do rodzaju Megaerops, czyli bezogoniec, wraz z kilkoma innymi gatunkami, jak bezogoniec sundajski, bezogoniec indochiński czy bezogoniec obrożny. Bezogoniec należy do plemienia Cynopterini, zasobnego w 14 gatunków, umieszczonych także w rodzajach Cynopterus (krótkonosek) i Ptenochirus (piżmolot). Wraz z drugim plemieniem Balionycterini, obejmującym 17 gatunków, tworzy ono podrodzinę Cynopterinae. Jest ona jedną z ośmiu podrodzin w rodzinie rudawkowatych (Pteropodidae), obejmującej w sumie 191 gatunków.
Podgatunków nie wyróżnia się.