Łapawica – rodzaj rękawicy dwukomorowej, gdzie jedna z nich jest przeznaczona na kciuk, a druga na pozostałe palce. Dzięki takiej budowie łapawica zapewnia lepszą izolację termiczną, ze względu na mniejszą powierzchnię utraty ciepła z okolic palców oraz umożliwia podwinięcie palców i ogrzewanie ich w ten sposób ciepłem swojej dłoni.
Historia Ludzie prawdopodobnie używali łapawic w różnych kulturach od tysiącleci, ale wełna i inne materiały używane do konstruowania odzieży ulegają szybkiej biodegradacji, co ogranicza ilość istniejących reliktów.
Przetrwało jednak kilka przedstawień łapawic ze Starożytnego Egiptu, a niektóre rękawice znalezione w egipskich piramidach zostały opisane jako przypominające łapawice, przy czym kolekcja egiptologa rzekomo zawierała „lniany rękaw i łapawicę w jednym kawałku”.
Łapawice stanowią też od wieków ważną część kultury łotewskiej. Tradycja głosi, że zanim niezamężna dziewczyna wyszła za mąż, musiała wypełnić skrzynię nadziei, której łapawice były ważną częścią. Najbogatsze skrzynie zawierały kilkaset par ręcznie robionych łapawic. Następnie były one dawane jako prezenty. Wczesna tradycja nazywa ten proces dawania "dedykacją".