W odróżnieniu od prototypu, wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych umieszczone zostały nieco niżej, na nadbudowie, między kominem a działkiem 40 mm.
Przeciwlotnicze uzbrojenie rakietowe fregat typu Mowj stanowiły dwie wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych średniego zasięgu Mehrab, skopiowanych z amerykańskich SM-1MR Standard, umieszczone w poziomych kontenerach z unoszonymi pokrywami, w kierunku przeciwległych burt. Zasięg pocisków szacowany był na 38 km. W stosunku do prototypu zmieniono lokalizację wyrzutni, instalując je na nadbudowie przed pomostem dowodzenia. Zrezygnowano też z pocisków zapasowych, pozostawiając tylko dwa pociski podaje jako uzbrojenie cztery pociski, ale zdjęcia i artykuł o fregacie „Dena” wyraźnie potwierdzają dwie wyrzutnie bez pocisków zapasowych..
Do zwalczania okrętów podwodnych służyły dwie potrójne wyrzutnie lekkich torped przeciw okrętom podwodnym kalibru 324 mm, w wnękach nadbudowy w części rufowej. Na okręcie mógł bazować uniwersalny śmigłowiec typu Agusta-Bell AB 212, ale bez możliwości hangarowania. Mógł on przenosić torpedy przeciw okrętom podwodnym lub pociski rakietowe .