Kazimierz Sipika (ur. 26 lutego 1894 w Proćwinie, zm. po 1943) – starszy sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, osadnik wojskowy, inwalida wojenny.
Życiorys Syn Franciszka i Józefy z Piwowarczyków urodzony 26 lutego 1894 we wsi Proćwin, w ówczesnym powiecie koneckim guberni radomskiej. Skończył powszechną szkołę poowszechną w Końskich i cztery klasy gimnazjum. Od 1 września 1912 do 1 kwietnia 1915 pracował w Składzie Aptecznym St. Olkuskiego w Końskich, a od 15 maja do 7 sierpnia 1915 w Warszawskim Towarzystwie Akcyjnym „Ludwik Spiss i syn”.
8 sierpnia 1915 wstąpił do batalionu warszawskiego POW, z którym wymaszerował do Legionów Polskich. Został wcielony do 2 kompanii I batalionu 5 pułku piechoty. W jej szeregach walczył do 17 lipca 1917. Po kryzysie przysięgowym jako poddany Królestwa Polskiego został internowany w obozie w Szczypiornie. Później został przeniesiony do obozu w Łomży. 24 sierpnia 1918 został zwolniony z internowania. 1 września 1918 został zatrudniony w c. i k. Komendzie w Końskich. 30 października 1918 jako podkomendny ob. Wiktora Lamota „Wrony” wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich.