Kongres w Manastirze – wydarzenie, które odbyło się w dniach od 14 do 22 listopada 1908 roku w Manastirze (współczesna Bitola). Celem zwołania kongresu była standaryzacja zapisu języka albańskiego, który wcześniej zapisywany był co najmniej sześcioma różnymi systemami pisma. Delegaci, będący przedstawicielami środowisk intelektualnych i patriotycznych z regionów zamieszkanych przez Albańczyków, uczestniczyli w pracach, których efektem było przyjęcie alfabetu opartego na piśmie łacińskim.
Tło wydarzeń i przebieg kongresu Przed 1908 rokiem język albański był zapisywany przy użyciu co najmniej sześciu różnych systemów pisma. Chociaż działacze ruchu młodotureckiego deklarowali poparcie dla pewnych swobód politycznych dla Albańczyków, to jednocześnie dążyli do tego, aby decyzje dotyczące ich postulatów były podejmowane w Konstantynopolu. W odpowiedzi delegaci albańscy jednogłośnie ustanowili, że rozwój i standaryzacja języka powinny być realizowane z inicjatywy lokalnego towarzystwa Bashkimi w Manastirze; przystąpiło ono między innymi do publikowania albańskojęzycznych podręczników oraz zakładania szkół. W okresie od 1908 do 1909 roku na terenie Imperium Osmańskiego (w granicach współczesnej Albanii, Kosowa i Macedonii Północnej) uruchomiono łącznie 15 takich placówek edukacyjnych;