Zagrożenia i ochrona IUCN uznaje bezogońca indochińskiego za gatunek najmniejszej troski. Organizacja po raz pierwszy uwzględniła go w 1996, wtedy jeszcze z nazwą kategorii niższego ryzyka / najmniejszej troski, obecna nazwa pojawiła się w ocenie w 2008, powtórzonej potem w 2020. Ocenę taką uzasadnia szeroki zasięg występowania gatunku, który wskazuje na dużą liczebność populacji, ponadto gatunek zdaje się dobrze znosić zmiany siedliska.
Populacja jest stabilna. Gatunek występuje rzadko w Tajlandii, gdzie prowadzi nomadyczny tryb życia. W Meghalaya też jest rzadki. Szeroki zasięg występowania wskazuje na dużą populację.
IUCN nie wskazuje na istnienie zagrożeń mogących spowodować wymarcie gatunku. Niemniej lokalnie w Tajlandii zagraża mu wylesianie. Nie wiadomo, jakie zagrożenia grożą zwierzęciu w Indiach. Toleruje on pewne modyfikacje środowiska.
Zwierzę zasiedla liczne tereny objęte ochroną. Indyjskie prawo (Indian Wildlife (Protection) Act) nie tylko nie obejmuje gatunku ochroną, ale wręcz uznaje go za szkodnika.
Przypisy 3. Ratanaworabhan's Tailless Fruit Bat, s. 63-64, w: 1. Temminck's Tailless Fruit Bat, s. 63, w: 2. Javan Tailless Fruit Bat, s. 63, w: 4. White-Collared Fruit Bat, s. 64, w:
Nazwy polskie za:
Kategoria:Rudawkowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Fauna Indii Kategoria:Fauna Laosu Kategoria:Fauna Wietnamu Kategoria:Fauna Kambodży Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1983 roku