Piekarskiej 52), który przybył tam dosłyszawszy dobiegające hałasy, a następnie przeniósł krwawiącego Zellermayera do budynku swojego Zakładu. Napastnicy zbiegli, a ofiary przewieziono do Szpitala Powszechnego, gdzie jeden z nich, Karol Zellermayer, zmarł w wyniku odniesionych obrażeń tego samego dnia. Trzech pozostałych rannych także studiowało farmację (Hersch Lempert, Szymon Sigal, Józef Schnapek). Na miejsce zdarzenia przybył wiceprokurator Sądu Okręgowego, Jan Czesław Chlipalski, który podjął śledztwo w sprawie.
Pogrzeb Pogrzeb Karola Zellermayera rozpoczął się w niedzielę 27 listopada 1938 od godz. 11 z Hali Ceremonialnej na cmentarzu żydowskim we Lwowie. W prasie odnotowano, że przed uroczystościami na lwowskich ulicach przepełnione były tramwaje i brakowało wolnych dorożek. Na nekropolii oraz pobliskiej ul. Pilichowskiej zgromadziło się wówczas ok. 50 tys. osób, w tym także ludność wyznania rzymskokatolickiego i delegacje z innych miast Polski. W pogrzebie uczestniczyli rodzice zmarłego i jego dziadek, a oprócz nich rektor UJK prof. Edmund Bulanda, dziekan Wydziału Lekarskiego prof. Napoleon Gąsiorowski i dyrektor Oddziału Farmaceutycznego prof. Zdzisław Steusing oraz przedstawiciele organizacji politycznych i stowarzyszeń. Modły odprawił nadkantor Schneider.