Wystawy prac Portret hrabiny Pourtales pędzla Renoira, wraz z osiemnastoma innymi obrazami ze zbiorów Sachsa, mieszkańcy ówczesnego Wrocławia mogli podziwiać na czwartej wystawie współczesnego malarstwa w Śląskim Muzeum Sztuk Pięknych, zorganizowanej wiosną 1911 roku. Pięć lat później, w 1916 roku, w salonie sztuki Ernsta Arnolda przygotowano ekspozycję, na którą złożyły się wyłącznie obrazy i grafiki ze zbiorów Carla Sachsa. Dochód z wystawy Sachs przeznaczył dla kasy zapomogowej „Nationaler Frauendienst” (Narodowej Służy Kobiet). W kolejnych latach Sachs często wypożyczał obrazy ze swojej kolekcji na różne międzynarodowe wystawy sztuki, m.in. na wystawę w Bazylei i Zurychu w 1917 roku, na wystawę w Berlinie w 1922 i 1926 roku, Zurychu w 1923.
Powojenne losy kolekcji Sachsa Po 1945 roku większość dzieł z kolekcji Carla Sachsa zaginęła lub znalazła się w kolekcjach na całym świecie. W centralnym punkcie Zbiórkowym Aliantów odnaleziono tylko jeden obraz z jego kolekcji, większość obrazów ze Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych trafiła do Muzeum Narodowego w Warszawie, w tym obraz Langhammera, dwa rysunki Menzla i rysunek piórkiem de Vliegera.