W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce podawany jest z Wysp Kanaryjskich, Madery, Maroka, Algierii, Tunezji, Libii i Egiptu. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Iraku, Iranu, Afganistanu, Mongolii, Chin i Korei Południowej. Ponadto zawleczony został do Japonii i nearktycznej Ameryki Północnej – w 1904 roku po raz pierwszy znaleziony został w Stanach Zjednoczonych, a w 1954 roku w Kanadzie.
Znacznie gospodarcze Ziołomirek ten notowany jest jako szkodnik w uprawach lucerny i koniczyny.
Przypisy