W odwecie Sowieci mieli rozstrzelać siedmiu wziętych do niewoli marynarzy.

22 września, po blisko trzydniowych zaciętych walkach, jednostki Armii Czerwonej opanowały Grodno. W zemście za stawiany przez Polaków opór Sowieci rozstrzelali około 300 wziętych do niewoli obrońców i mieszkańców, nie oszczędzając nawet kilkunastoletnich chłopców. Część jeńców – m.in. obrońców Pohulanki oraz kilkunastu policjantów, którzy bronili koszar 81 pp – rozstrzelano od razu w miejscu walki. Z reguły rozstrzeliwano na miejscu wziętych do niewoli oficerów; m.in. grupa zmechanizowana 16 Korpusu Strzeleckiego dowodzona przez kombriga Rozanowa miała rozstrzelać 29 oficerów. Ponadto w trakcie bitwy odnotowano dwa przypadki, gdy czerwonoarmiści przywiązali kilkunastoletnich chłopców do swoich czołgów, wykorzystując ich w charakterze „żywych tarcz”. Po upadku Grodna masowych rozstrzeliwań dokonywano przede wszystkim w miejscach leżących na wschód od ogrodu zoologicznego: na „Psiej Górce” („Myśliwskiej Górce”), gdzie rozstrzelano m.in. około 20 uczniów broniących Domu Strzelca, oraz w lasku zwanym „Sekret”. Na „Krzyżówce” w okolicach Poniemunia rozstrzelano grupę podchorążych, prawdopodobnie z 77 pp. Jako miejsca egzekucji świadkowie wskazywali ponadto m.in.