Konstanty BilińskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier określany jako „Konstantin Biliński”. (ur. 20 lipca 1873, zm. 17 listopada 1913 w Janinie) – polski dyplomata w służbie Austro-Węgier.
Życiorys Urodził się 20 lipca 1873. Ukończył kształcenie w Akademii Orientalnej. Po okołoroczonym stażu w Sądzie Powiatowym w Wiedniu w czerwcu 1898 został przydzielony do Konsulatu Generalnego w Skutari (Imperium Osmańskie). Stamtąd przeszedł do Bukaresztu, potem do Odessy, a finalnie do Konstantynopola. W tamtejszej C.K. Ambasadzie w 1905 sprawował posadę wicekonsula i wówczas został mianowany trzecim dragomanem z tytułem i charakterem sekretarza legacyjnego. Po upływie pięciu kwartałów został przydzielony agentowi cywilnemu w Macedonii.
Od marca 1909 sprawował stanowisko kierownika C. K. Konsulatu Generalnego w Janinie. Do tego czasu legitymował się stopniem oficerskim podporucznika C. K. Obrony Krajowej. W marcu 1913 w trakcie I wojny bałkańskiej miasto Janina zostało przejęte przez Greków. Szeroko opisywano jego postawę w czasie około sześciotygodniowego oblężenia miasta, gdy wraz z małżonką zaprowiantował miejscowe dzieci wykorzystując zapasy konsulatu.