Konferencja w Bujanie – konferencja odbywająca się od 31 grudnia 1943 do 2 stycznia 1944 roku w miejscowości Bujan w Albanii. Uczestniczyło w niej 49 delegatów głównie narodowości albańskiej. Podczas obrad omawiano sytuację Albańczyków w przedwojennej Jugosławii i w okresie faszystowskiej okupacji, a także kwestię przyszłego statusu politycznego Kosowa, przy czym istotnym elementem dyskusji była idea samostanowienia. Przyjęto rezolucję wzywającą do udziału w ruchu oporu przeciwko państwom Osi i wyrażającą poparcie dla Josipa Broza Tity, sprzeciwiając się jednocześnie przedwojennemu królowi Piotrowi II Karadziordziewiciowi. Decyzje konferencji spotkały się z pozytywnym odbiorem wśród ludności albańskiej, jednak po II wojnie światowej Jugosławia włączyła Kosowo w granice Serbii.
Tło i opis wydarzenia Podczas II wojny światowej terytorium Kosowa znajdowało się pod okupacją państw Osi, przy czym większość obszaru włączono do kontrolowanej przez Włochy Albanii. Wśród kosowskich Albańczyków występowały zróżnicowane postawy wobec nowych władz, jednak część społeczeństwa postrzegała je jako korzystniejsze w porównaniu z wcześniejszą administracją jugosłowiańską.