Z. Gnat-Wieteska, dz. cyt., s. 80. .
Źródłem koni dla artylerii, wierzchowych czy to pociągowych były specjalne majątki pracujące na potrzeby armiiZ. Gnat-Wieteska, dz. cyt., s. 81..
Artylerzystom przydzielono karabiny typu dragońskiego wz 1809. Te karabiny były odmianą karabinów przeznaczonych dla piechoty wz 1808. Różniły się między sobą długością lufy i kształtem bączka środkowegoM. Maciejewski, Broń strzelecka wojsk polskich w latach 1717-1945, Szczecin 1991, s. 79 i 84. . Oprócz broni palnej artylerzyści mieli do dyspozycji jeszcze szable kawaleryjskieT. Malarski, Armia Królestwa Polskiego, Warszawa 1996, .s 31. .
Umundurowanie Uniformy artylerzystów gwardii były takie same, jak w brygadzie artylerii konnej. Jednakże dało się zauważyć pewne różnice. W mundurze na kołnierzach i rękawach umieszczone były tak zwane pętlice gwardyjskie, które u oficerów były srebrne. Natomiast u szeregowców była to biała taśma. Na czaprakach naszyte były czarne, aksamitne lampasyB. Gembarzewski, Wojsko Polskie...., s. 73. .