Tło Nord Stream 1 to podwodny gazociąg o łącznej przepustowości 55 mld m³ rocznie, łączący Wyborg w Rosji z Lubminem w Niemczech i eksploatowany od 2011 r. Nord Stream 2, o identycznej przepustowości, został ukończony we wrześniu 2021 r., lecz nigdy nie rozpoczął komercyjnych dostaw: Niemcy zawiesiły certyfikację rurociągu 22 lutego 2022 r. w odpowiedzi na uznanie przez Rosję separatystycznych republik DNR i ŁNR. Oba rurociągi składają się z dwóch równoległych nitek (A i B) o średnicy zewnętrznej ok. 1200 mm, grubości ściany stalowej 27–41 mm i betonowej powłoce ochronnej 60–110 mm, ułożonych na głębokości 70–110 m.
W 2021 r. Rosja dostarczała ok. 45% importowanego przez UE gazu ziemnego. Od czerwca 2022 r. Gazprom stopniowo ograniczał przesył przez Nord Stream 1, powołując się na problemy techniczne z turbinami, i całkowicie wstrzymał dostawy 31 sierpnia 2022 r. W momencie eksplozji żaden z rurociągów nie transportował gazu, lecz oba pozostawały pod ciśnieniem.