Konstanty Witold Czachowski, ps. Witola (ur. 11 marca 1885 w maj. Janczewek, zm. po 1937) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 marca 1885 w majątku Jonczewek (Janczewek), w ówczesnym powiecie lipnowskim guberni płockiej (obecnie integralna część wsi Kolankowo). W 1906 ukończył szkołę realną w Warszawie i wstąpił na Wydział Matematyczny Politechniki w belgijskim Liège. Od 1910 kontynuował studia w czeskiej Pradze, gdzie w 1912 został członkiem miejscowego oddziału Związku Strzeleckiego.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W maju 1915 został podoficerem za frontem I plutonu 4 kompanii 5 pułku piechoty. Po śmierci dowódcy, Stanisława Długosza „Tetery” (6 sierpnia 1915) objął dowództwo plutonu. 4 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką został ranny. 1 stycznia 1917 został mianowany chorążym piechoty. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany w obozie w Szczypiornie jako sierżant Hagemajer. Po ujawnienia stopnia oficerskiego przeniesiony do obozu w Beniaminowie.