W kolejnych miesiącach eskadra była wielokrotnie przenoszona między różnymi odcinkami frontu zachodniego, m.in. do Eswars, a następnie ponownie do Pronville. W czerwcu 1917 r. dowódca Franz Walz został przeniesiony do Jagdstaffel 34, a dowództwo objął Leutnant Otto Bernert z Jagdstaffel 6.
Latem i jesienią 1917 r. jednostka operowała z kolejnych lotnisk, m.in. w La Petrie, Bissegem, Gistel, Varsenare oraz Rumbeke. Po śmierci Erwina Böhmego w walce 29 listopada 1917 r. tymczasowe dowództwo przejął Leutnant Eberhard von Gudenburg, a następnie Leutnant Walter von Bülow-Bothkamp z Jagdstaffel 36. Zginął on 6 stycznia 1918 r., jego następcą został Leutnant Max von Müller, który poległ trzy dni później. Tymczasowe dowództwo objął Leutnant Theodor Cammann, do czasu przybycia Leutnanta Otto Hohnego z Jagdstaffel 59. W lutym Jasta 2 odniosła swoje 200. zwycięstwo. 16 lutego jednostka weszła w skład Jagdgeschwader III, którego dowódcą był Hauptmann Bruno Loerzer. W skład tej grupy myśliwskiej wchodziły eskadry Jasta 2, 26, 27 i 36.