Wincenty Czyżewski (ur. 1856, zm. 11 listopada 1918 w Sokolnikach) – polski ksiądz rzymskokatolicki, proboszcz parafii w Sokolnikach. Zamordowany podczas masakry polskiej ludności wsi w listopadzie 1918.
Życiorys Urodził się w 1856 roku. Studiował filozofie i teologię w Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Lwowie. Święcenia kapłańskie przyjął 1 sierpnia 1880 roku we Lwowie. W latach 1881–1891 pełnił funkcję kapelana rezerwy Armii Monarchii Austro-Węgierskiej. Przez większość życia kapłańskiego pełnił posługę w parafiach archidiecezji lwowskiej, m.in. jako wikariusz w Złoczowie, Stanisławowie, Kopyczyńcach, Olesku, Łopatynie i Kozłowie oraz administrator w Mogilnicy. W latach 1894–1898 był proboszczem w Kobylnicy, a od 1898 (lub 1899) do śmierci – proboszczem w Sokolnikach (parafia św. Mikołaja). Około 1913 roku otrzymał tytuł kanonika Expositorii Canonicalis. Był duszpasterzem w czysto polskiej i narodowo uświadomionej wsi, która znajdowała się na froncie wojny polsko-ukraińskiej. Unikał bezpośredniego zaangażowania politycznego, koncentrując się na pracy duszpasterskiej. 11 listopada 1918 roku, w czasie odzyskania przez Polskę niepodległości oraz walk o Lwów, oddziały ukraińskie zaatakowały Sokolniki i podpaliły część wsi. Ks.