Stanisław Tomaszewski (ur. 19 lutego 1899 w Opolu Lubelskim, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – major broni pancerrnych Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teofila i Anieli z Kędzierskich urodzony 19 lutego 1899 w Opolu Lubelskim, w ówczesnym powiecie nowoaleksandryjskim guberni lubelskiej. Uczęszczał do Ośmioklasowej Szkoły Handlowej Męskiej im. A. i J. Vetterów Zgromadzenia Kupców m. Lublina.
W 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 2 kompanii II batalionu 4 pułku piechoty, tu uczeń gimnazjum, urodzony w 1898.. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany w obozie w Szczypiornie. Później został przeniesiony do obozu w Łomży.
1 listopada 1918 został awansowany na kaprala i przydzielony do 1 kompanii szturmowej we Włodzimierzu Wołyńskim na stanowisko sierżanta-szefa. 23 listopada tego roku awansował na sierżanta. 17 października 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniący służbę w 5 pułku piechoty Legionów został mianowany z dniem 1 listopada 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3679.. Wziął udział w wojnie z bolszewikami, został ciężko ranny (przestrzelone płuco).