Aleksander Safon (ur. 30 lipca 1937 w Augustowie, zm. 19 maja 1975 w Egipcie) – polski wojskowy, chorąży Wojska Polskiego, poległ w Egipcie podczas służby w Polskiej Wojskowej Jednostce Specjalnej Doraźnych Sił Zbrojnych Organizacji Narodów Zjednoczonych w ramach III misji UNEF II, pośmiertnie awansowany na stopień starszy chorąży sztabowy.
Życiorys Aleksander Safon urodził się 30 lipca 1937 w Augustowie. W 1955 wstąpił do wojska na ochotnika w wieku niespełna 18 lat. Najpierw uczył się w szkole morskiej. Później pełnił służbę na kolejnych stanowiskach wojskowej kariery, służył w jednostkach na terenie całego kraju. Był żołnierzem Wojskowej Służby Wewnętrznej. Szef Delegatury Wojskowej Służby Wewnętrznej w Pile. Przed wyjazdem na misję służył w Wyższej Oficerskiej Szkole Samochodowej w Pile.
19 maja 1975 chor. Aleksander Safon jako szef konwoju jechał razem ze st. szer. Józefem Stępniakiem samochodem na czele kolumny transportowej na trasie z Kairu do Aleksandrii. W pewnym momencie podczas konwoju z przeciwnego pasa niespodziewanie zjechała na nich wielotonowa ciężarówka doprowadzając do zderzenia czołowego, w wyniku którego obaj żołnierze zginęli. Chor.