Edward Leon Witkowski (ur. 20 marca 1895 w Kielcach, zm. 2 listopada 1976 w Krakowie) – pułkownik Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Leona i Walerii z Brzezińskich urodzony 20 marca 1895 w Kielcach, ówczesnej stolicy guberni kieleckiej. Do 1914 pozostawał przy rodzicach.
20 sierpnia 1914 w Kielcach wstąpił do Legionów Polskich i został wcielony do batalionu rekruckiego Franciszka Pększyca „Grudzińskiego”. Później został przeniesiony do 8 kompanii 3 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii karpackiej i wołyńskiej. W latach 1916–1918 pełnił służbę w Głównym Urzędzie Zaciągu do Wojska Polskiego. W 1918 w gimnazjum w Olkuszu uzupełnił wykształcenie w zakresie sześciu klas gimnazjalnych.
W listopadzie 1918 wstąpił do 7 pułku ułanów. Na stopień podporucznika został mianowany z dniem 1 lipca 1919. W czerwcu 1920 został przeniesiony do szwadronu zapasowego 5 pułku ułanów, a w lipcu tego roku przydzielony do 201 pułku szwoleżerów, późniejszego 3 pułku szwoleżerów, na stanowisko dowódcy plutonu w 3 szwadronie. 11 sierpnia 1920 pod Rabianami został ranny w lewe biodro. Wyróżnił się 19 sierpnia w obronie dworu Dłużniewo i 22 sierpnia 1920 w szarży pod Żurominkiem.