Z uwagi na politykę reżimu Islamskiej Republiki Iranu, ilość ujawnianych oficjalnie szczegółowych informacji o wyposażeniu sił zbrojnych była jednak ograniczona, wobec czego dane dotyczące budowy i konstrukcji okrętów, wynikające z zagranicznych analiz i fragmentarycznych informacji, są niepewne. W Iranie okręty oficjalnie zaklasyfikowano „na wyrost” jako niszczyciele, mimo znacznie mniejszej wielkości i słabszego uzbrojenia od współczesnych okrętów tej klasy, lecz na świecie są powszechnie uważane za fregaty rakietowe (lekkie), a w literaturze bywają nawet określane jako korwety.
Według informacji zachodnich, stępkę pod budowę trzeciego okrętu położono w 2010 roku. W stosunku do poprzedników, zmieniono istotnie projekt w kierunku nadania mu cech trudnowykrywalności i w propagandzie był on przedstawiany jako pierwszy irański „niszczyciel stealth”. Budowę prowadzono w stoczni marynarki koło Bandar-e Abbas nad cieśniną Ormuz. Okręt otrzymał nazwę od w Iranie, noszoną wcześniej przez fregatę „Sahand”, w 1988 roku. Wodowano go 18 września 2012 rokuWedług , w nieznanej dacie w 2015 roku.. Został on oddany do służby 1 grudnia 2018 roku błędnie podaje 1 września 2018 roku, sprzecznie z informacjami prasowymi (np.