Reprezentacja Holandii w szachach – drużyna męska (w przypadku olimpiad drużyna open) reprezentująca Holandię w szachowych rozgrywkach międzynarodowych. Reprezentacja Holandii dwukrotnie zdobyła mistrzostwo Europy oraz pięciokrotnie wygrała Puchar Clare Benedict.
Historia Holenderska federacja szachowa powstała w 1873 roku, a w 1924 roku została członkiem FIDE. Pierwszym turniejem z udziałem reprezentacji Holandii była nieoficjalna olimpiada szachowa w 1924 roku. W 1927 roku Holandia uczestniczyła w pierwszej oficjalnej olimpiadzie szachowej, na której zajęła czwarte miejsce. W latach 1950 i 1974 holenderska drużyna zajęła piąte miejsce. W 1976 roku Holandia zajęła najwyższe miejsce w historii startów olimpijskich. Reprezentacja Holandii zajęła wówczas drugie miejsce, ulegając o pół punktu zwycięzcy – Stanom Zjednoczonym. Skład tamtej drużyny stanowili Jan Timman, Giennadij Sosonko, Jan Donner, Hans Ree, Gert Ligterink i Frans Kuijpers. W 1988 roku zespół holenderski zajął trzecie miejsce w turnieju olimpijskim, za Związkiem Radzieckim i Anglii, uzyskując identyczną liczbę punktów co angielska drużyna.