Rumuński Czerwony Krzyż (; skrót: CRR) – rumuńskie stowarzyszenie humanitarne założone 4 lipca 1876 roku w Bukareszcie, należące do Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.
Historia mały|Oddział Rumuńskiego Czerwonego Krzyża w Bukareszcie (2014) Rumuński Czerwony Krzyż został założony 4 lipca 1876 roku, dwa lata po ratyfikacji pierwszej konwencji genewskiej przez Rumunię; jego siedzibą został Bukareszt. Pierwszym prezesem organizacji był Dimitrie Ghica, który sprawował tę funkcję do 1897 roku.
Pierwsza misja humanitarna rozpoczęła się 20 lipca 1876 roku i była prowadzona na froncie I wojny serbsko-tureckiej; jej celem było niesienie pomocy medycznej rannym żołnierzom bez względu na stronę konfliktu. Podczas rumuńskiej wojny o niepodległość z lat 1877–1878 organizacja zapewniała wsparcie medyczne w postaci ambulansów oraz szpitali polowych, a dodatkową pomoc niosły stowarzyszenia Czerwonego Krzyża z Belgii, Francji, Niemiec, Szwecji i Włoch. W 1891 roku powstała szkoła pielęgniarska. Podczas II wojny bałkańskiej medycy działali na terenie Bułgarii, opiekując się żołnierzami dotkniętymi cholerą;