Franciszek Gordaszewski (ur. 1799 w Lublinie lub 15 czerwca 1802 we Lwowie zm. 14 kwietnia 1870 w Varenne) – powstaniec listopadowy, członek Sprzysiężenia Wysockiego, oficer piechoty liniowej, uczestnik wypraw: frankfurckiej i sabaudzkiej, współzałożyciel Młodej Polski, członek polskich organizacji emigracyjnych, wydawca, żołnierz armii belgijskiej, pracownik kolei francuskiej, emigrantR.Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 2, Warszawa 1996, s. 97. .
Życiorys Był synem Grzegorza Gordaszewskiego i Marii Anny Brzozowskiej. Miał też brata Zygmunta Edwina. 21 maja 1821 rozpoczął służbę wojskową w 2 pułku strzelców pieszych. Władze wojskowe skierowały go 14 września 1825 do Szkoły Podchorążych Piechoty. Tam przystąpił do Sprzysiężenia Wysockiego. Nie brał udziału w Nocy Listopadowej.
Po wybuchu powstania początkowo miał walczyć w 2 pułku strzelców pieszych. Jednak 9 stycznia 1831 władze wojskowe przydzieliły go do 2 pułku piechoty liniowej. Walczył m.in. pod Tykocinem, Paprotnią i w obronie Warszawy. W czasie walk o stolicę został raniony w nogę. 5 października 1831 przekroczył granicę Królestwa Kongresowego z Prusami wraz z gen. Maciejem Rybińskim. Na terenie Prus został internowany. Powstanie zakończył w stopniu kapitana.