U-211 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC z okresu II wojny światowej.
Wyporność U-Boota wynosiła 769 ton w położeniu nawodnym i 871 ton pod wodą, a jego główną bronią było 14 torped o kalibrze 533 mm, wystrzeliwanych z pięciu wewnętrznych wyrzutni. Jednostka rozwijała na powierzchni maksymalną prędkość 17,7 węzła, jej zasięg przy prędkości 10 węzłów wynosił 8500 Mm.
Okręt został zwodowany 15 stycznia 1942 roku w stoczni Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii, a 7 marca 1942 roku wszedł do służby w Kriegsmarine. Pływając w składzie odbył pięć patroli bojowych, podczas których zatopił brytyjski niszczyciel o wyporności 1350 ton i uszkodził trzy statki o łącznej pojemności BRT. 19 listopada 1943 roku na wschód od Azorów U-211 został zatopiony wraz z całą załogą bombami głębinowymi przez brytyjski bombowiec Vickers Wellington.
Projekt i budowa
Jednostki typu VIIC były kolejnym ewolucyjnym ulepszeniem najliczniej budowanych w Niemczech okrętów typu VII. Poprzednik – typ VIIB – miał niewystarczający zasięg i za mało miejsca pod pokładem, by można było zainstalować sonar. Opracowany w 1938 roku projekt nowego okrętu różnił się od poprzedniej wersji m.in.