Żaden z ośmiu oficerów, 34 marynarzy i 18 artylerzystów znajdujących się na pokładzie zbiornikowca nie przeżył.

7 października po 43 dniach spędzonych w morzu okręt dopłynął do bazy w Breście.

Drugi rejs bojowy 11 listopada 1942 roku U-Boot wyszedł z Brestu na swój drugi wojenny patrol, udając się na wody północnego Atlantyku. 21 listopada U-211 otrzymał rozkaz udania się z pomocą rozbitkom z zatopionego przez samolot Fairey Albacore z brytyjskiego lotniskowca HMS „Victorious” (38) innego niemieckiego U-Boota , jednak zostali oni uratowani i wzięci do niewoli przez brytyjskie niszczyciele. Od 27 listopada do 11 grudnia okręt operował w wilczym stadzie „Panzer”, a następnie (11–21 grudnia) został przyporządkowany do stada „Raufbold”. 17 grudnia o godzinie 1:15 U-211 na pozycji wystrzelił dwie torpedy w kierunku płynącego w eskorcie konwoju brytyjskiego niszczyciela o wyporności 1350 ton. Jedna z nich trafiła i spowodowała przełamanie się okrętu na dwie części, z których dziobowa zatonęła natychmiast, a rufowa utrzymała się na powierzchni przez kilka godzin. W wyniku ataku zginął dowódca niszczyciela kmdr por. E.H.