А аa Б бb В вw Г гg Д дd Е еje Ж жż З зz И иi К кk Л лl М мm Н нn О оo О̂ о̂uo П пp Р рr С сs Т тt У уu Ц цc Ч чcz Ш шsz Щ щszcz Ь ь Ѣ ѣie Э эe Ю юju Я яja Iо iоjo Iо̂ iо̂juo Й йj Na stronie przedstawiającej alfabet zamieszczono również łacińskie odpowiedniki liter cyrylickich. Ponieważ ortografia litewska nie przyjęła wówczas jeszcze swojej współczesnej formy (np. nie stosowano wówczas liter z haczkami), odpowiedniki te wyglądają w sposób bardziej charakterystyczny dla ortografii polskiej.

W alfabecie nie są użyte litery obecne w alfabecie rosyjskim Ф, Х, Ы oraz Ъ, który wówczas był pisany na końcu wszystkich wyrazów kończących się twardą spółgłoską. Litery Ѳ i Ѵ również są nieobecne.

Występuje natomiast dodatkowo litera Ў jako odmiana У w dyftongach, a także apostrof, który niekiedy był używany do oddzielenia przedrostka od rdzenia wyrazu.

Ortografia Jonasa Krečinskisa Jonas Krečinskis opracowywał cyrylicką ortografię dla języka litewskiego w Kownie, pracując w tym samym zespole, co Ivinskis, aczkolwiek nie podzielał jego poglądów na jej temat. W latach 1864–1866 wydał pewną liczbę książek, w których posługiwał się zupełnie inną ortografią niż zwolennicy Mikuckisa.