Można je również określić mianem "mäqdäs", czyli „świątynią”.
W Etiopii dom modlitwy był albo prostą konstrukcją z oknami skierowanymi w cztery strony świata, albo rozbudowaną budowlą z osobnymi strefami modlitewnymi dla mężczyzn, kobiet i debterów (uczonych), otaczającymi kapłanów i święte księgi. To centralne miejsce nazywano Miejscem Najświętszym. Wyjście znajdowało się po stronie wschodniej i posiadało ołtarz ofiarny przeznaczony do składania ofiar ze zwierząt, na wzór Świątyni Jerozolimskiej. Obecnie ani ołtarz, ani składanie ofiar ze zwierząt nie są elementami praktyk judaizmu HaymanotKribus, Bar (2022). "III/12 Monastic Prayer Houses" [III/12 Monastyczne domy modlitwy]. Ethiopian Jewish Ascetic Religious Communities: Built Environment and Way of Life of the Betä Ǝsra'el [Etiopskie żydowskie wspólnoty ascetyczne: architektura i styl życia Beta Izrael]. Arc Humanities Press. s. 1–4. ..