W roku akademickim 1973/1974 był członkiem Rady Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1974, a zwyczajnego w 1984 r. W latach 1981–1984 pełnił funkcję prorektora AGH ds. nauki.

Współpracował z Instytutem Badań Jądrowych w Świerku prowadząc badania neutronograficzne, a także z Centre d’Etudes Nuclearies de Saclay we Francji. Z jego inicjatywy i pod jego kierownictwem podjęta została budowa dyfraktometru neutronowego, który został zainstalowany przy reaktorze EWA w Świerku.

Był członkiem (w latach 1986–1991 wiceprezesem) Polskiego Towarzystwa Fizycznego, a także członkiem Action Committee of Applied Physics and Physics in Industry of the European Physical Society ACAPPY, członkiem korespondentem PAU (od 1999) oraz członkiem Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (przez 3 kadencje) i Komitetu Fizyki PAN.

Był też organizatorem środowiskowego Technicznego Uniwersytetu Otwartego oraz ekspertem z ramienia Organizacji Narodów Zjednoczonych w Brazylii w dziedzinie neutronografii (1975–1976).

Pochowany 22 stycznia 2014 r. na cmentarzu Salwatorskim (sektor G-1-4).

Publikacje