Tkalnia Karola Eiserta – budynek przy ul. Łódzkiej 27d w Konstantynowie Łódzkim, w powiecie pabianickim, w województwie łódzkim wpisany do gminnej ewidencji zabytków.
Historia Okres przedwojenny Budynek powstał na przełomie XIX i XX w. na potrzeby założonej w 1894 r. tkalni wełny Karola Eiserta, która w tym okresie była największym zakładem produkcyjnym w Konstantynowie. Ok. 1905 r. zatrudniała 198 robotników. W 1910 r. na terenie fabryki znajdował się już duży budynek z cegły z dachem dwuspadowym, który w kolejnych latach ulegał przebudowom. W 1908 r. budynki fabryczne przy ul. Łódzkiej zostały sprzedane łódzkim przemysłowcom: Robertowi i Oskarowi Schweikertom. Przed wybuchem I wojny światowej bracia Schweikertowie podjęli próbę zmechanizowania i rozbudowy przedsiębiorstwa. W okresie międzywojennym budynek był wciąż własnością Fabryki Wyrobów Wełnianych Braci Schweikert, która dysponowała 94 krosnami ręcznymi i zatrudniała 82 osoby (w 1937 r.).