Teoria ruchomego reflektora czasu () to stanowisko w filozofii czasu, zgodnie z którym w klasycznej postaci wszystkie chwile czasu istnieją, lecz tylko jedna z nich jest obiektywnie teraźniejsza, a to, która chwila jest teraźniejsza, zmienia się wraz z upływem czasu. W klasycznej postaci jest to eternalistyczna odmiana A-teorii czasu: łączy ontologię bloku czasowego z tezą, że czas naprawdę płynie. We współczesnej literaturze nazwa ta bywa jednak używana szerzej i obejmuje także kilka pokrewnych wariantów.
Nazwa teorii odwołuje się do obrazu reflektora, ponieważ obiektywna teraźniejszość „przesuwa się” przez blok czasu podobnie do światła omiatającego rząd domów przy ulicy. Metaforę tę sformułował w książce Scientific Thought z 1923 roku, choć sam nie był zwolennikiem tego stanowiska. Broad opowiadał się raczej za teorią rosnącego bloku czasu, a źródeł tego stanowiska można szukać jeszcze u Samuela Alexandra.