W 1495 Sędziwój Gołaski zapisał swojej żonie Annie po 400 grzywien posagu oraz wiana na częściach w Popowie Kościelnym w powiecie gnieźnieńskim, na 1/4 Gołaszyna i na 1/4 Gołębowa. Zapisał także plebanowi w Zajączkowie Maciejowi Staręskiemu czynsz roczny w wysokości 5 grzywien z Gołaszyna oraz połowę Gołębowa z prawem wykupu za 60 grzywien. W 1496 Sędziwój i Szczepan z Gołaszyna sprzedali Stanisławowi Worowskiemu Gołębowo za 250 grzywien i zobowiązali się uwolnić je od roszczeń innych osób. W 1497 Stanisław Worowski zapisał żonie Barbarze córce zmarłego Jana Wilkowskiego po 50 kóp groszy posagu oraz wiana na połowie Gołębowa, a także zapisał Dorocie Łoskuńskiej, zakonnicy z Owińsk, siostrze swej żony Barbary, czynsz roczny w wysokości jednej grzywny z prawem wykupu za 12 grzywien. W 1536 Piotr Ocieski zapisał żonie Katarzynie córce zmarłego Mikołaja Trzebieńskiego po 600 florenów polskich posagu i wiana na połowach wsi Ocieszyn i Gołębowo.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołębowo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.