Natalia Maria Michaela Wnuk (ur. 1907 w Warszawie, zm. 1982) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza.
Życiorys Urodziła się w rodzinie robotniczej, wychowywana w mariawityzmie przez matkę. Już w dzieciństwie brała udział w działalności charytatywnej, należała do Związku Dzieci Mariawickich Wspomagania Ubogich.
W 1925 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Mariawitek, gdzie przyjęła imiona Maria Miłość (ku czci św. męczennicy Miłości). Pracowała jako rysowniczka w mariawickiej hafciarni artystycznej w Płocku. 28 marca 1929 r. otrzymała święcenia diakońskie i kapłańskie. Od tego czasu opiekowała się kandydatkami do życia zakonnego. Po ukończeniu kursu uprawniającego do zajmowania stanowisk kościelnych została 4 czerwca 1931 r. konsekrowana na biskupkę przez arcykapłankę Antoninę Marię Izabelę Wiłucką-Kowalską (przy współudziale m.in. zwierzchnika Kościoła Mariawitów, arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego). W latach 1929–1935 była intendentką klasztoru mariawickiego w Płocku.