W średniowieczu ze wsi biegła handlowa droga na południe, na Śląsk.
Miejscowość była wsią szlachecką należącą początkowo do lokalnej szlachty wielkopolskiej Gościejewskich, którzy od nazwy wsi utworzyli swoje odmiejscowe nazwisko. W późniejszych okresach wieś należała także do Kotwiczów, Pampowskich. W 1394 odnotowany został spór sądowy Henryka z Gościejewic z Żyrą z Luboni koło Ponieca o 60 grzywien. W latach 1401–1430 właścicielem we wsi był Piotr Gościejewski. W 1406 Piotr i Maciej z Gościejewic oraz Janusz Korzbok polubownie rozgraniczyli dziedziny Gościejewice oraz Zawada koło Ponieca. W 1407 Helena żona Czasława z Grabowca weszła w spór sądowy z Piotrem Gościejewskim wygrywając na podstawie prawa bliższości połowę dziedziny Gościejewice wraz z połową folwarku, ale bez 3,5 łana. Helena miała zapłacić Piotrowi pieniądze zgodnie z dokumentem powzdania, jaki starosta generalny wielkopolski wystawił Piotrowi, a on powinien ustąpić z zasądzonej połowy wsi po uprzednim zebraniu plonów w postaci zboża ozimego i jarego, jakie wcześniej zasiał. W 1411 Pietrasz Gościejewski z synem Januszem toczył proces z Lutką Radomicką oraz jej synem Januszem Kotwiczem o rozgraniczenie wsi.