Związek z innymi stanowiskami A-teorię czasu wiąże się z ujęciem napiętym (w polskiej literaturze także tensowym; ), w którym istotne są określenia przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, a B-teorię z ujęciem nienapiętym (beztensowym; ), operującym wyłącznie relacjami wcześniejszości i późniejszości. Rozróżnienie na A-serię i B-serię utrwaliło się jako sposób klasyfikowania teorii zmiany i wyznaczyło ramy późniejszego podziału na A-teorie i B-teorie czasu.

Do głównych odmian A-teorii zalicza się prezentyzm, teorię rosnącego bloku czasu oraz, w części ujęć, teorię ruchomego reflektora (). Stanowiska te przyjmują istnienie obiektywnie wyróżnionej teraźniejszości, ale różnią się co do tego, co poza nią istnieje. Prezentyzm uznaje tylko byty teraźniejsze, teoria rosnącego bloku przyjmuje również realność przeszłości, a teoria ruchomego reflektora zwykle łączy wyróżnione „teraz” z eternalistycznym obrazem czasu.

Stanowiska odrzucające obiektywnie uprzywilejowane „teraz” zwykle łączy się z B-teorią czasu.