Europa wielu prędkości – koncepcja integracji europejskiej, zgodnie z którą państwa członkowskie Unii Europejskiej integrują się w różnym tempie i zakresie: grupa gotowa do pogłębienia współpracy wyprzedza pozostałe, zachowując otwartość dla późniejszego dołączenia innych. Pokrewne warianty zróżnicowanej integracji to „zmienna geometria" (trwały podział państw na grupy), „rdzeń Europy" (niem. Kerneuropa) oraz „Europa à la carte" (swobodny wybór obszarów współpracy). Koncepcja stanowi odpowiedź na napięcie między rozszerzaniem Unii a pogłębianiem integracji oraz została częściowo wcielona w życie przez strefę euro i strefę Schengen, a od 2017 roku także przez stałą współpracę strukturalną w zakresie obrony (PESCO).
Geneza mały|Wewnętrzna Szóstka wraz z Zewnętrzną Siódemką w latach 1960–1972 Pierwsze zarysy koncepcji pojawiły się w raporcie Leo Tindemansa z 29 grudnia 1975 na zlecenie Rady Europejskiej, postulującym, by państwa zdolne do szybszej integracji nie były hamowane przez pozostałe.