pozostali nabyli je w procesie chrystianizacji i hispanizacji ludności rdzennej oraz niewolników afrykańskich przez hiszpańskich zakonników. Próby akulturacji były początkowo jedynie częściowo udane: ludy amerindiańskie łączyły katolicyzm z tradycyjnymi wierzeniami, a synkretyzm pozostaje wyraźny w społecznościach rdzennych i metyskich.
Filipiny Przed przybyciem Hiszpanów (1565–1898) Archipelag Sulu stanowił kolonię indonezyjskiego imperium Madżapahitu. Stany Zjednoczone były ostatnim państwem kolonizującym Filipiny (1898–1946); nacjonaliści utrzymują, że kraj pozostaje neokolonią USA mimo formalnej niepodległości. Mentalność kolonialna przejawia się tu najwyraźniej w preferowaniu w przemyśle rozrywkowym i mediach osób mieszanego pochodzenia, zwłaszcza filipińsko-europejskiego i filipińsko-chińskiego, które pozostają nadreprezentowane mimo niskiego udziału w populacji.
Utrzymuje się kulturowa preferencja dla osób o stosunkowo jasnej karnacji. Według Kevina Nadala i Davida Okazakiego preferencja ta może mieć rodowód prekolonialny, lecz została wzmocniona przez kolonializm.