W grudniu 1918 roku ksiądz Gieorgij Szawielski dołączył do agencji propagandowej rządu Białych na Południu.
Ta powszechna przemoc ze strony członków Armii Czerwonej wobec Kościoła nie była otwarcie wspierana przez Lenina, choć w późniejszych latach wysocy rangą urzędnicy radzieccy, w tym Jemieljan Jarosławski, brali na siebie odpowiedzialność za te zabójstwa. Uzasadniali oni przemoc, dokonując rewizji historii i deklarując, że Kościół aktywnie walczył przeciwko nim.
Kościół wyraził poparcie dla próby kontrrewolucyjnego zamachu stanu generała Korniłowa, wspierał rebelie Kiereńskiego i Krasnowa oraz wzywał wiernych do walki przeciwko nowemu państwu, a nawet do przelewania krwi w tej walce. Tichon rzucił anatemę na rząd radziecki i wezwał wiernych do walki przeciwko niemu i jego dekretom. Kierownictwo Kościoła otwarcie namawiało do walki z rządem radzieckim w apelu zatytułowanym „Do ludu prawosławnego”.