Operacja Davida () – jest to zabieg kardiochirurgiczny oszczędzający zastawkę aortalną podczas wymiany opuszki aorty (znany również jako procedura Davida) stosowany w leczeniu tętniaków aorty i zapobieganiu rozwarstwieniu aorty. Polega ona na wymianie korzenia (opuszka) aorty bez wymiany zastawki aortalnej. Dwie podobne procedury zostały opracowane przez Sir Magdiego Yacouba (technika „remodelingu"), a druga przez Tirone Davida (technika inkluzji (reimplantacji)).
Zabieg Davida został po raz pierwszy opisany przez Tirone Davida w 1992 roku w leczeniu tętniaka aorty obejmującego opuszkę i pierścień aorty i od tego czasu stał się standardową techniką we współczesnej kardiochirurgii.
Opracowano różne modyfikacje oryginalnej techniki Davida, mające na celu w szczególności utrzymanie fizjologicznej funkcji zatok aorty i redukcję pierścienia włóknistego. Główną zaletą tej techniki jest zachowanie własnej zastawki aortalnej pacjenta, co zwalnia chorych od przyjmowania leków z grupy antagonistów witaminy K.