Genitalia samca cechują się środkowym płatem edeagusa krótkim i na wierzchołku szeroko ściętym.
Larwa Ciało larwy jest zielone ze słabo zaznaczoną, wąską przepaską wzdłuż środka grzbietu. Wyrastają na nim długie włoski o zielonych nasadach i białych częściach pozostałych. Kolor przetchlinek jest zielony.
Ekologia i występowanie Owad górski, zasiedlający łąki, pastwiska, rumowiska, suche zbocza, widne zarośla i przydroża. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są polifagicznymi fitofagami. Do ich roślin żywicielskich należą: bodziszek leśny, chabry (w tym: ciemny, driakiewnik, frygijski, łąkowy, perukowy i C. thuillieri), jastrun właściwy, kielisznik zaroślowy, klinopodium pospolite, krwawnik pospolity, marchew zwyczajna, marchewnik anyżowy, maruna bezwonna, maruna nadmorska, melisa lekarska, mięta pieprzowa, oset kędzierzawy, ostrożnie (w tym: lancetowaty, polny i warzywny), powój polny, szałwie (w tym: łąkowa, okręgowa i S. verbenaca) i wiązówka błotna.
Larwy żerują wolno na liściach roślin. Przepoczwarczenie odbywa się w białym, siateczkowatym oprzędzie na roślinie żywicielskiej. Osobniki dorosłe częściej spotyka się na powierzchni gleby, wśród mchów i pod kamieniami niż na samych roślinach.