Bruno Kozieł SVD (ur. 30 listopada 1916 w Bottrop, zm. 22 grudnia 2004) – polski duchowny rzymskokatolicki, werbista, wykładowca filozofii i teologii w Misyjnym Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie, rektor seminarium, w latach 1960–1966 prowincjał Polskiej Prowincji Księży Werbistów.
Życiorys mały|Grób księdza (pierwszy z lewej) na cmentarzu przyklasztornym w Pieniężnie Urodził się w Bottrop w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, dokąd jego rodzice wyemigrowali „za chlebem”. Po powrocie rodziny do Polski, od 1923 nauki pobierał w szkole powszechnej w Turzy Śląskiej, następnie w gimnazjum w Rybniku, uzyskując maturę w 1937 roku. W tym samym roku wstąpił do nowicjatu werbistów w Chludowie koło Poznania. 4 września 1939 złożył pierwsze śluby zakonne. 22 maja 1940 został aresztowany i wysłany wraz z 25 klerykami do obozów koncentracyjnych. Przebywał w KL Dachau i KL Gusen. Przeżył do wyzwolenia przez wojska amerykańskie w 1945 roku. Po rekonwalescencji poobozowej wyjechał na studia do Rzymu. Studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim. W czasie studiów spisał losy swoich współbraci w czasie wojny oraz opisał ich męczeńską śmierć. Spisane przez niego oraz przez ks. Mariana Żelazka świadectwa stały się później głównym źródłem w czasie przeprowadzenia procesu beatyfikacyjnego męczenników II wojny światowej.