Wariancja Allana (oznaczana , AVAR) jest statystyczną miarą stabilności częstotliwości zegarów, oscylatorów i innych wzorców częstotliwości. Nazwa pochodzi od Davida W. Allana, który zaproponował tę wielkość w 1966 roku.
Ponieważ wariancja Allana zależy od czasu uśredniania w praktyce przedstawia się ją zwykle jako funkcję tego parametru, a nie jako pojedynczą liczbę. Jej pierwiastkiem kwadratowym jest odchylenie Allana (, ADEV), często używane w wykresach i przy porównywaniu jakości źródeł częstotliwości.
Wariancja Allana należy do szerszej rodziny statystyk stabilności częstotliwości, obejmującej także kilka wariantów pokrewnych stosowanych zależnie od rodzaju szumu i celu analizy.
Tło metrologiczne W badaniach generatorów kwarcowych i zegarów atomowych szybko okazało się, że ich niestabilność nie ma charakteru wyłącznie białego szumu, lecz obejmuje też szum migotliwy i inne procesy szumowe opisywane prawami potęgowymi. W takich warunkach klasyczna wariancja i odchylenie standardowe nie dawały wygodnych, stabilnych i łatwo porównywalnych oszacowań, zwłaszcza gdy analizowano dłuższe szeregi pomiarowe stabilności częstotliwości.