Tau Zero – amerykańska powieść z gatunku hard science fiction autorstwa pisarza Poula Andersona. Utwór oparty został na opowiadaniu To Outlive Eternity, opublikowanym w czasopiśmie „Galaxy Science Fiction” w 1967. Po raz pierwszy ukazał się w formie książkowej w 1970 nakładem Doubleday. Książka stanowi klasyczny przykład tzw. „twardej” fantastyki naukowej, gdyż jej fabuła zdominowana jest przez futurystyczną technologię opartą na rzeczywistych zasadach fizyki. Powieść była nominowana do Nagrody Hugo dla najlepszej powieści w 1971. Grafikę na okładkę pierwszego wydania przygotowała Anita Siegel.

Fabuła mały|Zdjęcie gwiazdy Beta Virgins. To do jej układu podróżuje załoga fikcyjnego statku „Leonory Christine”. Powieść opisuje podróż „Leonory Christine”, statku z pięćdziesięcioma osobami na pokładzie, zmierzającego do układu gwiazdy Beta Virginis. Dzięki Napędowi Bussara statek może osiągnąć prędkość zbliżoną do prędkości światła, dzięki czemu lot ma trwać 33 lata, ale przez wzgląd na relatywistyczną dylatację czasu dla załogi ma być to zaledwie pięć lat. Awaria napędu powoduje, że hamowanie statku staje się niemożliwe i przyśpiesza on coraz bardziej.