Fizycy preferują również stosowanie symbolu gamma () do oznaczania czynnika Lorentza w dylatacji czasu, który w terminologii Andersona byłby równy: .

Odbiór Rafał Śliwiak w recenzji dla miesięcznika „Nowa Fantastyka” zauważa, że kluczowe dla bohaterów powieści okazują się relacje międzyludzkie i ich umiejętne kształtowanie. Według niego wykreowane przez autora postacie są wielowymiarowe. Roman Ochocki w recenzji dla portalu Katedra zauważył, że powieść jest odporna na dezaktualizację między innymi przez brak dokładnych opisów mechaniki działania statku kosmicznego. Uznaje, że Tau Zero przedstawia naukowe podejście do upływu i pomiaru czasu. Adam Skalski piszący dla tego samego portalu uważa przedstawienie dylatacji czasu w powieści za dość naiwne. Zwraca uwagę, że Anderson zastanawia się nad wpływem świadomości całkowicie odmiennego upływu czasu na psychikę załogi. Związki uczuciowe i erotyczne traktowane są przez autora jako środek terapeutyczny, a działania konstabla Raymonda, mające na celu ustabilizowanie emocji załogi statku uznaje za odpowiednik socjomechanizmów występujących w Fundacji Asimova.