W części ujęć historycznych terminem tym określano także spadek twórczej produktywności części laureatów po otrzymaniu nagrody, a nie tylko późniejsze angażowanie się w poglądy pseudonaukowe lub skrajnie nieuzasadnione. Współcześnie takie starsze użycie pojawia się jednak rzadziej niż znaczenie odnoszące się do przekraczania granic własnej kompetencji eksperckiej.
Znaczenie epistemologiczne Zainteresowanie tym pojęciem wynika nie tyle z tezy, że laureaci Nobla są wyjątkowo podatni na irracjonalność, ile z tego, że stanowią oni wyrazisty kontrprzykład dla utożsamiania wysokiej inteligencji, sukcesu akademickiego i trafności sądów z uniwersalną kompetencją poznawczą. W tym sensie choroba Nobla bywa traktowana jako ilustracja dziedzinowego charakteru ekspertyzy oraz tego, że prestiż naukowy może wzmacniać zarówno błąd potwierdzenia u samego laureata, jak i skłonność mediów oraz odbiorców do bezkrytycznego przyjmowania jego wypowiedzi poza właściwą specjalnością. W podobnym duchu Milton Friedman pisał, że rozgłos po Noblu jest zarazem pochlebny i deprawujący, ponieważ skłania otoczenie do oczekiwania autorytatywnych opinii na niemal każdy temat i może wzmacniać ego samego laureata.
Przypisy
Kategoria:Nagroda Nobla Kategoria:Pseudonauka Kategoria:Sceptycyzm naukowy