Nierealność czasu () – artykuł filozoficzny J. M. E. McTaggarta opublikowany w 1908 roku w czasopiśmie „Mind”. Jest to najbardziej znany tekst McTaggarta i jeden z klasycznych punktów odniesienia w filozofii czasu. Autor argumentuje w nim, że czas jest nierealny, ponieważ dostępne sposoby jego opisu okazują się albo niewystarczające, albo wewnętrznie sprzeczne.
W pierwotnej wersji artykułu McTaggart rozróżnił A-serię i B-serię oraz naszkicował także ideę C-serii. Wersję częściowo zmienioną włączył później do drugiego tomu książki z 1927 roku. Sam wniosek o nierzeczywistości czasu pozostaje sporny, ale aparat pojęciowy wypracowany w tym artykule wywarł trwały wpływ na późniejsze debaty nad zmianą, stawaniem się i statusem przeszłości, teraźniejszości oraz przyszłości.
Zarys argumentu McTaggartowska argumentacja jest zwykle rekonstruowana w trzech krokach. Najpierw autor analizuje, jak czas jawi się w doświadczeniu, i odróżnia dwa sposoby porządkowania zdarzeń, czyli A-serię oraz B-serię. Następnie twierdzi, że sama B-seria nie wystarcza do uchwycenia czasu, ponieważ nie obejmuje realnej zmiany. W ostatnim kroku utrzymuje, że A-seria, choć konieczna dla czasu, jest wewnętrznie sprzeczna.