Azow, poprzednio BDK-54 − duży okręt desantowy projektu 775/III (w kodzie NATO: Ropucha II) Marynarki Wojennej Rosji. Zbudowany w Stoczni Północnej w Gdańsku, wszedł do służby w Marynarce Wojennej ZSRR w 1990 roku pod oznaczeniem BDK-54 (БДК-54). Po rozpadzie ZSRR przejęty przez marynarkę wojenną Rosji, w składzie Floty Czarnomorskiej. W 1998 roku otrzymał nazwę „Azow” (Азов). Nosił numer burtowy 151.

Okręt ma wyporność pełną ok. 4400 ton i długość 112,5 m. Napędzany jest silnikami wysokoprężnymi. Posiada uzbrojenie artyleryjskie do samoobrony oraz wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych do wsparcia desantu. Może transportować do 13 czołgów i 190 żołnierzy, wysadzanych bezpośrednio na brzeg przez furtę dziobową.

Historia Okręt BDK-54 został zbudowany na przełomie lat 80/90. XX wieku w Stoczni Północnej w Gdańsku w ramach serii dużych okrętów desantowych projektu 775, zaprojektowanych w Polsce i budowanych na zamówienie marynarki ZSRR. Budowany jako okręt projektu 775 nr 26, był pierwszym okrętem trzeciej, ulepszonej odmiany 775/III, różniącej się od poprzednich uzbrojeniem i wyposażeniem. Projekt stoczniowy 775/III określany był w marynarce także jako 775M, a w kodzie NATO nazwany był: Ropucha II. Stępkę pod budowę BDK-54 położono 22 listopada 1988 roku, a wodowano go 19 maja 1989 roku.