Bania (591 m n.p.m.) – wzniesienie w północno-wschodniej części Wzgórz Bramy Lubawskiej, w Sudetach Środkowych.
Opis mały|Pozostałości jednego z fortów pruskich w okolicach wzniesienia Bani lewo|mały|Widok na Janiszów i Kamienną Górę z Bani
Szczyt usytuowany jest w widłach rzek Bóbr oraz Świdnik, stanowiąc jedną z kulminacji bocznego grzbietu, który odchodzi od Skalnika w Rudawach Janowickich i ciągnie się w kierunku południowo-wschodnim, oddzielając dolinę Starej Białki od Janiszowa.
Wzniesienie charakteryzuje się zróżnicowaną budową geologiczną. Zbudowane jest z dolnokarbońskich skał osadowych, wśród których dominują zlepieńce, piaskowce oraz mułowce. Na północ od wierzchołka procesy erozyjne odsłoniły niewielkie formacje skalne, a w materiale budującym masyw udokumentowano obecność skamieniałości flory kopalnejSłownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 51..