Przełom XIX i XX wieku wniósł nową dynamikę w rozwój krakowskiej weterynarii, osadzonej stale w strukturze medycznej. W 1890 roku przy Wydziale Filozoficznym UJ zostało utworzone Studium Rolnicze, które współpracowało z Katedrą (Zakładem) Weterynarii, kierowaną przez prof. Andrzeja Walentowicza. Po objęciu stanowiska kierownika, a następnie dyrektora, przez prof. Juliana Nowaka, doszło do kolejnych zmian. Przed wybuchem I wojny światowej katedrę przekształcono w instytut. W latach 1912-1914 powstał dla niego nowy budynek (ul. Czysta 16), a w 1916 roku nastąpiło oficjalne otwarcie Instytutu Weterynarii i Medycyny Doświadczalnej UJ. Funkcjonował on i rozwijał się, dzięki prowadzonym badaniom i publikacjom naukowym, w latach 20. i 30. XX wieku. W całym okresie działalności był też określany jako Zakład Weterynarii. Zakończył swoją działalność w 1935 roku, czyli wraz z datą przejścia prof. Nowaka na emeryturęTarasiuk K., Bieniek J., Arent Z., Kronika. Dziesięć lat od utworzenia Uniwersyteckiego Centrum Medycyny Weterynaryjnej UJ-UR w Krakowie "Medycyna Weterynaryjna", 2022, 78(10), s. 532-538, http://www.medycynawet.edu.pl/images/stories/pdf/pdf2022/102022/chronicle.pdf .