Odpowiedzi endurantystyczne Obrońcy endurantyzmu odpowiadają, że zmiana nie wymaga przyjmowania części temporalnych. Jedna z wpływowych odpowiedzi, rozwijana między innymi przez , polega na takim opisie własności, w którym czas modyfikuje sposób posiadania danej cechy, a nie samą cechę lub sam przedmiot. W takim ujęciu ten sam obiekt może na przykład mieć-w-chwili-t1 prostotę, a mieć-w-chwili-t2 zgięcie, bez popadania w prostą sprzeczność.
Inne wersje endurantyzmu próbują bronić tezy, że relacje czasowe lub odpowiednio rozumiane własności indeksowane do chwili wystarczają do wyjaśnienia zmiany. Spór dotyczy więc nie tego, czy przedmioty się zmieniają, lecz tego, jaka ontologia najlepiej tłumaczy ich trwanie mimo zmiany.
Relacja do teorii czasu Endurantyzm bywa często łączony z A-teorią czasu, ponieważ łatwo współgra z intuicją uprzywilejowanej teraźniejszości i z przekonaniem, że rzeczy są w pełni obecne „teraz”. Często zestawia się go zwłaszcza z prezentyzmem, podczas gdy perdurantyzm częściej łączy się z eternalizmem i obrazem czterowymiarowej czasoprzestrzeni, choć nie jest to zależność logicznie konieczna.